Afstand: 315 km
Verblijf: B&B El Destino
Omstreeks 9u30 checken we uit uit ons hotel. We karren richting onze nieuwe bestemming El Destino, maar lassen nog 2 tussenstops in.
De eerste stop is Setenil de Las Bodegas, één van de beroemdste witte dorpjes van de streek. Wat dit dorpje extra speciaal maakt zijn de woningen die deels in de rotsen zijn gebouwd. We parkeren ons net voor het binnenrijden van het dorp, een vrouw met geel fluohesje legt ons uit dat zij voor "Caritas" werkt en je om te parkeren dus een vrije gift mag doen. Het is ondertussen opnieuw 30°C en het dorpje ligt in de hoogte... dat belooft... We klimmen de trappen omhoog, absoluut niet wetende waar we naartoe stappen. Maar we denken: het mooiste uitzicht heb je toch boven. :)
We hebben chance... het blijkt de juiste beslissing geweest te zijn. Prachtzicht!
Terwijl het zweet van allerlei lichaamsdelen afdrupt, nemen we wat foto's. We zijn hier ook praktisch alleen. Zalig!
What goes up, must go down, dus we dalen de trappen weer af om de rest van het dorpje te ontdekken.
In één van de barretjes drinken we nog een frisse cola (Bij deze temperaturen is het gelijk dat er 10 engeltjes op uw tong pissen!) :)
Een dik uur later zitten opnieuw in de auto en rijden richting Ronda.
De temperatuur is ondertussen tot 37°C gestegen, we parkeren aan het station, op een kwartiertje stappen van het oude centrum.
De eerste en belangrijkste bezienwaardigheid is de Puente Nuevo.
El Tago is de kloof die Ronda in tweeën splitst. De kloof is 50 meter lang en gemiddeld 100 m diep.
El puento nuevo is een indrukwekkend bouwwerk van 120m hoogte. Ze werd in 1751 gebouwd en men deed er 42 jaar over.
Van boven krijg je een heel mooi beeld van de brug, maar helemaal beneden zien we mensen wandelen, en ik bedenk dat de foto's van beneden toch wel een stuk spectaculairder zullen, dus we vatten de tocht naar beneden aan. Wat een idee bij deze temperaturen... 't is te zeggen naar beneden ging het vrij vlot, maar naar boven was het eerder stairway to hell ipv to heaven. My god... ik ben 2 keer gestorven onderweg. Maar 't zijn wel mooie foto's! Haha!
Geen van beiden heeft honger, maar een ijsje hebben we wel verdiend!
Dus we wandelen op het gemak terug, via Plaza de toros, de stierenvechtarena.
Het ijsje eten we bij E'Gelato, een echte aanrader! Ik kies voor Yoghurtijs met gekarameliseerde noten en Philip neemt stracciatella, what else?
Van hieruit gaat het naar de B&B, waar we om 16:30 aankomen. Wat een view...! (Maar een mens moet er iets voor over hebben... de weg naar boven is geen evidentie voor mensen met hoogtevrees! Lees: ik ben op weg naar boven 5x gestorven LOL)
Het zwembad lonkt! Plons!
Reacties
Een reactie posten